عبدالصمد سالور

ملقب به عزالدوله، پسر سوم محمدشاه قاجار، در 1261 ه.ق در تهران متولد شد. مادرش تركمن و از قبیله‏ى قدیمى و اصیل سالور بود. عزالدوله در كودكى پدر خود را از دست داد و تربیت وى به عهده‏ى مادرش قرار گرفت و او نیز جد و جهدى كامل براى تربیت وى به كار برد به طورى كه علاوه بر تحصیلات معمول زمان در نوجوانى زبانهاى عربى، فرانسه و انگلیسى را فراگرفت. وقتى سن او به ده سالگى رسید، شاه به او لقب عزالدوله داد و او را با پیشكارى حسنعلى آجودان‏باشى، حاكم قزوین نمود. حكومت وى قریب سه سال طول كشید تا به حكومت همدان منصوب شد. پس از آن حاكم زنجان و خمسه شد، چندى هم حكومت ملایر و تویسركان با او بود. ناصرالدین شاه در سفر اول خود به اروپا، عزالدوله را در راس شاهزادگان با حشم و خدم به اروپا برد و پس از بازگشت، مقام ایلخانى قاجاریه را به او سپرد. در 1300 ه.ق در راس هیئتى براى تبریك تاجگذارى الكساندر سوم امپراطور روسیه به آن كشور عزیمت نمود و پس از بازگشت، به عدالت عدلیه برگزیده شد و مدتى در راس قوه قضائیه بود. در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه براى بار دوم به حكومت قزوین منصوب شد. چند ماهى در آنجا بود كه شاه كشته شد. وى پس از چندى از حكومت قزوین به تهران احضار گردید و دیگر شغلى به او داده نشد و تا آخر عمر در انزوا زندگى مى‏كرد. هنگامى كه تهران تصرف شد و محمدعلى میرزا به سفارت روس پناهنده گردید، عزالدوله به سفارت روس رفته، تحصن اختیار نمود و تابعیت دولت روسیه را قبول كرد. در دوران حكومت احمدشاه، به عنوان مسن‏ترین فرد خانواده‏ى قاجاریه در مراسم رسمى شركت مى‏كرد. در اوایل سلطنت رضاشاه هم چند بار به سلام دعوت شد ولى غالبا به علت كهولت در مراسم شركت نمى‏كرد. سرانجام در 1308 ش در 85 سالگى درگذشت. غلامحسین‏خان افضل‏الملك در كتاب افضل التواریخ درباره‏ى عزالدوله چنین مى‏نویسد:«این شاهزاده آزاده از شاهزادگان بزرگند. داراى انواع كمالات داخله و خارجه هستند. عربیت و خط و تاریخ را نیكو دانند و محل وثوق و اعتمادند. در زبان انگلیسى استادى قاهر و معلمى ماهر هستند.»

عبدالصمد سالور

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته